Alagić  Strahinja Braca (14. avgust 1924, Kozarac, Prijedor – 10. oktobar 2002, Beograd) bio je košarkaš, trener i sportski funkcioner. Kao selektor ženske košarkaške reprezentacije Jugoslavije predvodio je nacionalni tim na Evropskom prvenstvu 1954. godine u Beogradu, na kome je reprezentacija osvojila peto mesto.
Seniorsku karijeru započeo je u beogradskim klubovima Crvena zvezda i Partizan, a na Prvenstvu republika u Subotici 1945. godine nastupao je za Selekciju Jugoslovenske armije. Kao igrač osvojio je šest titula državnog prvaka (1945, 1947, 1948, 1949, 1950, 1951).
Trenersku karijeru gradio je vodeći muške i ženske timove Crvene zvezde, muški i ženski sastav Radničkog iz Kragujevca, ženski tim Slobode iz Užica, kao i muški tim Beograd (1953).
Godine 1957. preuzima žensku ekipu Crvene zvezde i sa njom osvaja tri uzastopne titule prvaka Jugoslavije (1958, 1959, 1960). U klub se vraća 1972. godine kao predsednik Komisije za žensku košarku, a kasnije postaje i generalni sekretar Crvene zvezde.
Na klupu ženskog tima Crvene zvezde ponovo dolazi 1977. godine i predvodi ekipu do još četiri titule prvaka Jugoslavije (1977/78, 1978/79, 1979/80, 1980/81), kao i do dva trofeja Kupa Jugoslavije (1979, 1981). Sa crveno-belima je ispisao istoriju 1979. godine osvajanjem Kupa evropskih šampionki u La Korunji, pobedom nad mađarskim BSE. Crvena zvezda je time postala prva ekipa iz SFRJ koja je osvojila titulu prvaka Evrope.
Alagić je završio Višu ekonomsku školu i najveći deo radnog veka proveo u Trgovačkom preduzeću Zvezda na Beogradskom sajmu. Trenersku karijeru završio je 1985. godine i otišao u penziju. Dobitnik je Oktobarske i Majske nagrade, Ordena zasluga za narod, kao i nagrade za životno delo Udruženja košarkaških trenera Srbije.
Bio je posvećen sportu, entuzijasta, zaljubljenik u košarku, istrajan, metodičan i rođeni pobednik.

Izvor: Leksikon, Simović B. Luka; sajt OKK Beograd.